Schoen- en Lederfabriek Oosterholt/Wiegerink

Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’s
Informatie over deze foto / video
Fotocredit
Collectie ; Bernard Bonenkamp
Trefwoorden
Schoen- en Lederfabriek Oosterholt/Wiegerink :

Trefwoord voorstellen

Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.

10 gedachten over “Schoen- en Lederfabriek Oosterholt/Wiegerink”

  1. Ja Ans,de koem,er waren inderdaat veel schoenmakers in Grolle maar ook met winkel die niet zich baar was.Wout van Os had zijn verkoop punt onder in zijn woonkamer,,En zo kan ik er meer noemen,maar je had ook zadelmakers voor de boeren ,en ook geweldige leerbewerkers,Langela en Stoverinck geweldige vaklui als je er na keek hoe hun een zadel maken om op een paard terijden ,echt handwerk , ,geweldig wat mooi,; de hele boeren gemeenschap kwam bij deze mensen wat er maar nodig was voor paard en wagen.

    Beantwoorden
  2. Alle machines liepen op stoom,zoals vroeger ook bij Nahuis het geval was.Het was een trots als een bedrijf op eigen kracht werkte.

    Beantwoorden
  3. Jan daar heb je in zekere zin ook wel gelijk in. De eerste stoomschoenfabriek werd in de jaren negentig van de negentiende eeuw opgericht in Waalwijk een citaat dat ik vond op Google :

    Wie heeft het ooit gehoord,
    Wie heeft het ooit gezien:
    Schoenen stikken
    op een naaimachien?

    Maar al had ook niemand het ooit gezien, het gebeurde wel. Van een echte mechanisering was overigens pas sprake vanaf 1896, toen in Waalwijk een stoomfabriek voor de schoen-fabricage in bedrijf werd genomen. De huisarbeid verdween weliswaar niet geheel, maar het zwaartepunt van de produk-tie werd omstreeks 1900 geleidelijk toch verlegd naar de fabrieken.

    WINSTMARGE TE KLEIN

    Aanvankelijk zat het de fabriekseigenaren niet echt mee. Omdat juist in deze periode de inkoop van leer behoorlijk duurder werd konden de prijzen van de fabrieksschoenen niet worden verlaagd. Integendeel, ze zouden eerder omhoog moeten.
    De winkeliers vertikten het echter die hogere prijs te betalen. Liever deden ze zaken met de kleine ondernemers in
    de Langstraat die tegen lagere prijzen konden leveren, omdat ze bij de produktie hun familieleden inschakelden en aan hen goedkope arbeidskrachten hadden.

    Het is veel tekst dus ik probeer een link te maken waardoor je bij dat artikel kunt komen. Het beschrijt heel mooi de overgang van het handwerk naar de mechanistatie in de fabriek. Ook staart een deel in over de sociale omstandigheden rond 1900. Doet erg aan groenlo denken.
    BR>stoomfabriek

    Beantwoorden
  4. In verband hiermee is het leuk een artikel van Marie Rouwmaat te lezen dat hij in jaargang 2- nummer 30- mei 2002
    gepubliceerd heeft. Het artikel heet Jan Rouwmaat en Scapino
    En geeft een interessante blik op de genealogische relatie tussen de familie Rouwmaat en de winkelketen Scapino.

    Beantwoorden

Plaats een reactie