Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Coll : Henk Walhof
- Trefwoorden
- Notenboomstraat : Geheel links op de voorgrond Henk Walhof als jongetje van 2 à 3 jaar. De zonwering links is van bakkerij Milius. Op de achtergrond het gemeentehuis.
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
Typisch jaren vijftig. Wat een rust op straat. Op de grote stoepen van Jamin en Milius kon je prachtig tollen. Achter Henkie het huis van Marietje Nijenhuis en haar vader. Bij Marietje kon je heerlijk spelen met oude knopen, papier en scharen, lappen stof en van alles en nog wat. Ook naaide Marietje jurken voor de kinderen in de buurt en als een jurk langer gemaakt moest worden zette ze er een strook stof van afstekende kleur in. Er was voor kinderen altijd open huis. Achter het huis van Marietje was een gat in de schutting en dan kwam je in de tuin van timmerman Jansen waar een zandbak onder een fruitboom stond. Achter het huis van Marietje zie je dan het pand van Abbing uitsteken. Net niet zichtbaar het huis waar mevrouw Da Jamin-van Embden opgroeide. Of zij er ook geboren is weet ik niet. Haar ouders met de kinderen betrokken het huis rond 1900 en mevrouw Jamin was in de vijftiger jaren al redelijk op leeftijd. In de jaren vijftig was dat huis al een onbewoonbaar verkjaarde woning en ook een speelparadijs voor kinderen. Er zat nog een echte oude bestee in en ook een antieke tegeltjesschouw. Dwars door die woning heen kwamen we dan in de tuin van Herre Gankvoort, die de trotse bezitter was van een negentgiende eeuwse toverlantaarn. Op donkere winternamiddagen gaf Herre een voorstelling met oude prenten en zorgde zelf voor commentaar. Op de hoek van de Marakt/Nieuwestraat zien we dan nog de drogisterij van Konings. Overigens , H. Waanders. Ik heb best zin om met de SIB-ers en jou een wandelingetje door de Notenboomstraat te maken. Het zal heel wat gespreksstof opleven.
Peter Hoogendoorn,, wandel je ook mee langs je oude kleuterschooltje?
Hallo Ans, Ja in de Nootenboomstraat bevond zich ook de kleuterschool. In Den Angang is het niet. Dat leuke jongetje op de foto boven zou mijn broertje Fred kunnen zijn. Die heeft namelijk op de kleuterschool in de Nootenboomstraat gezeten. Ik zat bij de nonnen.
Leuke foto uit een fijne periode, gemaakt bij jouw oude huis in Groenlo.
Groet, Peter.
Heeft daar aan de rechter kant een cafe gezeten?
Henk, op die religieuze site die jij me toestuurde staat ook een versie van dat Lied Jeruzalem, dat je oom Karel zong. ………………….’Hier komt die:…………………
Terwijl ‘k eens lag te slapen, kreeg ik een schone droom:
Ik was in ‘t oud Jeruzalem, ‘k Stond aan den tempelzoom;
Ik hoorde kind’ren zingen: Een lied vol blijde klank;
en, ‘t was als paarlen Engelen zich juichend aan hun zang;
en ‘t was als paarlen Engelen juichend aan hun zang.
Jeruzalem, Jeruzalem! Zing uwe Vorst ter eer!
‘t Hosanna in den hoge, ‘t Hosanna voor uw Heer!
Doch eensklaps werd het alles zo donker om mij heen;
het kinderkoor verstomde, en de Eng’lenschaar verdween.
Ik zag een kruis verrijzen; toen werd het plots’ling nacht,
en klonk van gindse heuveltop, een stem: Het is Volbracht!
En klonk van gindse heuveltop, een stem: Het is Volbracht!
Jeruzalem, Jeruzalem! Gij, die uw Vorst veracht!
Hosanna in den hoge, hosanna, ‘t is volbracht!
En weder zag ‘k een ander beeld, doch nu vol heerlijkheid:
Een stad, die, als een bruid versierd, haar koning wachtend beidt.
‘k Zag straten van het zuiverst goud, door d’ open paarlen poort.
Miljoenen gingen uit en in; geen wanklank werd gehoord.
Maar onder harp- en cimbeltoon juicht mens en Eng’lenstem
tot eer van God en van het Lam, in ‘t nieuwe Jeruzalem;
tot eer van God en van het Lam, in ‘t nieuwe Jeruzalem;
Jeruzalem, Jeruzalem, nu is voorbij uw strijd!
Hosanna in den hoge, Hosanna in eeuwigheid.
Hosanna in den hoge, Hosanna in eeuwigheid………………….. die site is dus
http://www.zingenindezomer.nl
Hoi Eduard, Ja achter die jongen met fiets zie je het cafe van Weeink, Het was een pijpenlade-achtig cafe, want links naast de ingang zat nog een deur en daarachter werd je via een steile trap naar de woonverdieping geleid. Rechts als je het cafe binnenkwam was de toog en daar was het warm zitten want vlak daarnaast stond een hele grote kachel midden in het cafe. Achter het cafe zat nog een serre met glazen deuren en die gingen’s zomers open. Dan zaten de klanten in de tuin hun borreltje te drinken. Rechts naast het cafe was nog een soort pakhuis achtig gedeelte. Op andere oudere foto’s zie je dat nog beter. Dus ik vraag me af: waar diende dat voor? Wat zou die oude Fischer voor zaak gehad hebben? Mijnheer Weeink is op een vrijdagavond overleden, net toen in de Notenboomstraat de wekelijkse warenmarkt gehouden werd. De overledene werd niet in een rouwwagen weggebracht maar in een ambulance. Want men vreesde dat de handel zou lijden onder dit voorval. De Grollenaren werden het de volgende morgen pas gewaar.
De kleuterschool bevond zich wel in de Angang, maar toen die school daar zat toen heette dat gebouw nog niet zo.
Voor Ans: Wat herinner jij je veel van Groenlo! Ik ben er opgegroeid en heb er 18 jaar gewoond, maar herinnerde mij nauwelijks iets. Jouw verhalen helpen mijn geheugen steeds verder op weg: klaarblijkelijk zit het toch nog ergens verstopt op mijn interne harde schijf…..
Voor Peter Hogendoorn: Sorry Peter, dat leuke jongetje ben ikzelf en ik was nog veel te jong om naar de kleuterschool te gaan. Heb trouwens nooit op een kleuterschool gezeten, want spelen kon ik thuis ook wel.
Ik heb een enorm fijne jeugd gehad aan de Ruurloseweg. Zóveel ruimte en mogelijkheden, bos, beek, waterzuivering, roggevelden. Ik zou bijna heimwee krijgen!
Hallo Henk Walhof, Ja ik weet dat jij het bent op de foto. Maar mijn broertje Fred had vroeger ook zo’n blond kopje, er is dus een gelijkenis. Mag ik ook een steentje bijdragen in jouw geheugen. Banningh-bos aan de Ruurloseweg weet je dat nog te herinneren? Aan de achterkant van het bos was een hek met afrastering, ik dacht gaas. Dat hadden wij kinderen kapot gemaakt door er een gat in te maken. Zo konden wij in het bos komen. Het zag er een beetje geheimzinnig uit in dat donkere bos waar we stiekem een gat in de grond groeven om er een hut te bouwen. Ja en over de roggevelden: nog altijd als ik op een mooie zomerdag roggevelden zie moet ik aan m’n jeugd in Groenlo denken.
Banninghbos ben ik maar zelden in geweest: dat was van de jongens van de Papendijk. De villa Banninghof werd in 1916 gebouwd door de weduwe Colson Aberson-Boudier. Haar man werd gezien als een buitenechtelijke zoon van koning Willem III. In 1929 werd de villa eigendom van de familie Weijn Banningh.