Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Coll : Eduard.M.Smit
- Trefwoorden
- bewaarschoolklas,bewaarschool,klasje,klooster,1924,orgineel,onderschrift
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
foto is van na de oorlog 1946
in 1924 droegen de meisjes geen strikken
Aan de bewaarschool in het klooster heb ik geen goede herinneringen. De nonnen konden heel gemeen zijn. Ze draaiden aan je oor, of bij in hun ogen ernstige overtredingen, kon je een rietje op je arm krijgen. Elke dag moesten we naar de Kapel, met je blote knieën op zo’n kokosmatje knielen. Dat ging op den duur pijn doen. Wat ik fijner vond was de wandeling door de tuin achter naar de grot waarin een Mariabeeld stond. Aan de overkant van de weg, ik zag het vanuit ons lokaal, werd een groot gebouw gesloopt de muren waren met specie bewerkt in de vorm van grote stenen. Die sloop maakte een grote indruk op me. Ik kreeg een keer samen met een klasgenoot straf van een non en moest tussen de middag op de gang met mijn gezicht naar de muur blijven staan. Mijn vader die behoorlijk streng was in die tijd had mij bevolen tussen de middag om kwart over twaalf thuis te zijn voor de warme maaltijd. Ongeacht wat er gebeurde “als je moeder het eten op tafel heeft staan, ben jij thuis” was zijn wet. Wat deed ik, ik sloop stiekem samen met mijn klasgenoot door de gang achteromkijkend of er geen non kwam en rende als een gek naar huis! Daar aangekomen moest ik opbiechten aan pa en ma waarom ik te laat thuis was. Pa vond dat ik goed had gehandeld. “prima jonge”zei hij. “Je moeder heeft het eten op tafel staan en dan behoor jij ongeacht wat er is voorgevallen aan tafel te zitten”. Maar ik durfde, bang als ik was voor de nonnen met hun zwarte gewaden en witte kappen, niet terug te keren naar school. Ria, mijn tienjaaroudere buurmeisje heeft mij toen naar school gebracht en overhandigde een non een brief door mijn vader geschreven. Daarna waren de nonnen wat aardiger tegen mij.
ik heriner me nog als de dag van gisteren zuster victoria die beslist niet de makkeleste was
gerard, weet je dat zeker van die strikken? Die kindertjes zien er mijns inziens zo vooroorlogs uit.
Peter, als je in dit gebouw en in dit lokaal gezeten hebt dan heb je begin vijftiger jaren de afbraak van de oude L.O. School aan de Nieuwstad gezien. (de zogenaamde stoeschole) Die school was voor een deel bepleisterd en had voor een deel schoon metselwerk. In 1954 bouwde de firma Veerkamp een winkel en er kwam ook ee serie woningen te staan.
dat de zusters zo streng waren kan ik me niet herinneren. Ieder projecteert natuurlijk zijn eigen herinneringen naar het verleden. Wel weet ik nog dat er naast het lokaal hierboven een speellokaal lag waardoor je met een deur op de speelplaats kwam.
Bij wijze van gymnastiek lipen we als kinderen hand in hand rondjes in de speelzaal onder het zingen van: “halialialo wij terekken, wij trekken door het veld alialo, eindeloos herhaald.
De Lourdesgrot heeft daar achter in de tuin nog lang gestaan
Er staat wel als tekst onder de foto orgineel onderschrift. Dan mag je toch aannemen dat de gegevens en jaartal juist zijn, al is vergissen natuurlijk mogelijk.
Jan, zuster Victoria kan ik me niet herinneren. Wel weet ik dat er een zuster Gangela was.
Zo noemden wij die nogal stevige zuster. Later bleek de echte naam: ” Archagela”
Hoi Peter, Ik heb de zelfde mening van toen net als jij. De nonnen waren bepaald niet vriendelijk zeg maar erg hardhandig met de nadruk op hand, ik kon mij toen absoluut niet voorstellen dat daar de “hand” van god achter zat ze sloegen nog al eens.
de buurkinderen van de Tramstraat hadden ook al strikken in en dat was in de jaren 1920