Jaar: Postst 19-10-1915Collectie: Eduard.M.Smit
Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Collectie : Eduard.M.Smit
- Collectie
- Eduard.M.Smit
- Jaar
- Postst 19-10-1915
- Trefwoorden
- ruurloseweg,1920,beschadigd,bomen,hotel meijer,witte gebouw,oude tramstation,brug,personen
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
Wat een indrukwekkende bomenlaan! Zo was het bedoeld, bij de aanleg van de rijksweg rond 1830:
Door de venen en de markegronden: van Ruurlo naar Groenlo en Winterswijk
Het belangrijkste kenmerk van dit tracé-gedeelte zijn de lange rechte stukken weg die over de gemeenschappelijke markegronden voerden. Deze gronden konden vrijwel voor niets verworven worden, en de overheid slaagde er daar dan ook in om het ideale dwarsprofiel van18 meter, nog aangevuld door vier meter brede stroken voor beplanting met hakhout, te verwerven.
Hier hoefden de ingenieurs geen rekening te houden met allerhande belemmeringen uit het physieke of uit het bestuurlijke landschap. Het karakter van die wegen is er dan ook naar: zeer lange rechtstanden, gericht op de kerktoren van het stadje in de verte. Een breed profiel, zeer regelmatig met eiken beplant.
Naast het eigenlijke weglichaam zijn ook nu nog hier en daar de vier meter brede stroken te vinden, die beplant werden met hakhout, gemengd met opgaande bomen. Deze stroken moesten de golfslag van het maandenlang geïnundeerde broekland opvangen, en de storm over de watervlakte, respectievelijk de sneeuwjachten over de ijsvlakte.
Bron: Willem Overmars en Trudy Woerdeman, De aanleg van de Rijksstraatweg van Zutphen via Vorden, Ruurlo en Winterswijk naar de Pruissische grenzen 1826-1830 (Laag-Keppel 1989)
Wat een mooie beschrijving van het landschap in 1830. Het lijkt wel of we te maken hebben met een toendra. Geen wonder dat hier tijdens het Beleg van Grol geen grote schansen te vinden waren. Het moeras moet bijna ondoordringbaar geweest zijn.
Ik heb eens horen vertellen dat hier een soldaat in het moeras verdwenen is en nooit meer teruggevonden. Dat was dus het beruchte Ruurlse Brook! Wat moet het mooi geweest zijn in 1920. De aangeplante bomen waren toen bijna 100 jaar oud.