Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Collectie : Eduard.M.Smit
- Trefwoorden
- Parochiehuis ST Jozef :
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
boven rechts zij ook klassen geweest van de ulo jaren 50.
weer iets informatie.
er schijnt wegens ruimtegebrek ook nog een klas gezeten te hebben in het zaaltje achter in de kerk.
In het tweede deel van de vijftiger jaren had de gidsengroep Jeanne d’Arc daar hun honk in de kelder onder het balcon. Later werd dat een bar van het City centrum.
In die tijd had ik bemoeienis met deze gidsengroep en kwam daar dus regelmatig.
Een leuke bijkomstigheid was dat er in de grote zaal filmkeuringen plaatsvonden vóórdat de films aan den volke werden getoond, hierbij was o.a. een katholiek geestelijke aanwezig.
Soms konden wij dan stilletjes de zaal binnenkomen en alvast meekijken naar de film en nog wel zonder betalen!
Ans daar oefende ook het jongenskoor was dat niet de sakrastie.Inde koffiekamer van parochiehuis stond een piano en ook daar is n, klas geweest had dit niet iets met de h.b.s maken.
De gehele bovenverdieping, beneden de foyer (koffiekamer)en het zaaltje achter de RK Callixtuskerk waren ingebruik. Zeker in de tijd dat ik op die school zat van 1956 tot 1960.
Gerrit dan was dat zaaltje niet de sakrastie.Dan was de sakrastie links voor in de kerk.
waar de priesters en misdienaars uit kwamen.
in de beginjaren van de kerk heette dat zaaltje de catechismiskamer en later heette het parochiezaaltje en werden er parochievergaderingen gehouden.
Annie, die gidsengroep kan ik me goed herinneren en ja, die films in de jaren vijftig: de serie van Don Camillo en Peppone (Italiaanse dorpspastoor en communistische burgemeester)(Karel Schiedon werd Don Camillo genoemd omdat hij precies op de pastoor leek), de zoon van niemand, Marcellino, Pan en Vino en ga zo maar door.
Het zal echt wel zo zijn dat een geestelijke die films nog moest keuren maar er bestond in dei tijd toch al zoiets als een R.K. Filmkeuring? Zou de keuring dan niet dubbel op geweest zijn?
Waarom die filmkeuring toen werd gedaan weet ik niet. Misschien om ons simpele zielen ver te houden van de gevaren, verborgen boodschappen, of al te veel bloot?
Wie het weet mag het zeggen.
Annie, ik herinner me nog dat je films voor alle leeftijden had en ook films voor boven de achtien en dat er bij de ingang mensen stonden te controleren. Verder heb ik even iets opgezocht: De R.-K. Kerk was aanvankelijk enthousiast over het medium film. Ze zag er direct een modern middel voor geloofsverkondiging in. Maar toen de film zich meer en meer ontwikkelde tot een commercieel medium voor volksvermaak met als hoofdbestanddelen liefde en seks, oorlog en geweld, riep de Kerk de beroepsgroep ter verantwoording.
De Nederlandse de Katholieke Film Centrale verzorgde van 1929 tot 1968 een eigen katholieke filmkeuring verzorgde die in veel, vooral zuidelijke, gemeenten de filmkeuring van rijkswege verving.
In 1936 verscheen de Encycliek Vigilanti Cura. Pius XI wees enerzijds katholieken op het gevaar van de film voor de goede zeden en anderzijds op de mogelijkheden van de film als middel tot culturele verheffing. Overal in de wereld leidde deze encycliek tot oprichting van katholieke lekenorganisaties die zich op twee manieren met film bezig hielden: door middel van censuur en via het stimuleren van ‘goede’ films. Uit de hoop op culturele verheffing ontstond in Nederland 1937 de federatie Katholieke Film Actie (KFA) waarvan de huidige KFA Filmbeschouwing de voortzetting is.