Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Collectie : Onbekend
- Trefwoorden
- geschiedenis van de bank van lening,bank,lening,geld,geschiedenis,lievelderstraat
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
De Kevelderstraat met rechts toen nog de dames Harperink en daarnaast de bank van lening ?
Is dat pand aan de rechterkant met die grote winkelruit de winkel van Bramer?
Links de in deur van de langen gang waar vroeger de paarden werden geslat dat de mensen naar de kerk gingenmet het rijtuig n na de kerk even naar binnen even wat drinken en dan het paard weer voor het rijtuig en dan weer naar huis
Hoi Mirjam,ik denk dat pand wat je bedoeld,dat dat nu Belegh van Grol is[bekken]en het pand Bramer de buurman is??groet
De foto hebben we al, nu de geschiedenis nog. Wat ik hiermee bedoel is dat ik deze nieuwe map “Geschiedenis van de bank van lening” nog niet helemaal begrijp. Wat wordt er hier mee bedoeld? Verder is het natuurlijk altijd bekend uit welke collectie een foto vandaan komt, zie onderschrift.
Martie het pand met de erker achter in de straatr was de bank van lening. Verdere infoi volgt.
Martie er komen nog meer foto’s die betrekking hebbn op de bank van lening. Om te beginnen:
De Bank van Lening in Groenlo
Bron: S.Laansma: De Joodse gemeente te Borculo, omvattende…
Uit een acte van 18 januari 1686 blijkt dat er een octrooi gegeven werd, hetwelk 12 jaar daarvoor ook gegeven werd.
De Bank van Lening bestond al in 1674.
Huurders: 1698, Benjamin Jochems
1710, Zijn weduwe Minchele en zijn zoon Philips Benjamins
1722, Marcus Jacobs van Bingenm Philips Benjamins en Levi Jacobs.
1752 Bieltjen Benjamins en Rachel Jacobs.
1782 Isaac Jacobs
1796 nog steeds Isaac Jacobs.
In 1812 verklaarde Isaac Jacobs als familienaam de naam Gans te willen aannemen. Tot zijn overlijden te Groenlo op 28 maart 1819 stond Isaac Jacobs Gans te boek als beleenbankhouder. Hij stierf in huis nr. 166 op 75-jarige leeftijd. De Bank van Lening stond in de Kevelderstraat, zo blijkt uit de huizenlijst van de 19de eeuw.
De volgende bankhouders waren vader en zoon Heymans. Allereerst de in 1789 te Groenlo geboren Israel Heymans.
Hij hield de bank tot zijn overlijden op 18 april 1851.
Nadat de weduwe de zaak met enige oudere zoons draaiende had gehouden werd de in 1838 geboren zoon David Israel Heymans houder van de Bank van Lening in de Kevelderstraat .
De Bank van Lening werd in 1895 bij de wet opgeheven. David Israel Heymans werd kruidenier.
Later kreeg hij en groothandel in garen en band en ‘Grolse wanten’.
Een lommerd, verbastrering van ombardBbank van lening, ook (houder van een) pandhuis, is een kredietinstelling, waar leningen konden afgesloten worden tegen een onderpand van roerende goederen zoals juwelen, zilverwerk, kunst- en siervoorwerpen, boeken, e.a. voorwerpen van waarde. Hiervan is de term lombardkrediet afgeleid, krediet dat men verkrijgt op basis van een onderpand .
Wie gebruik maakte van de lommerd hoefde zich vanouds niet te legitimeren. Veel mensen hadden geen legitimatiebewijs.
Wie een voorwerp verpandde, kreeg een lommerdbriefje waarop het voorwerp en het kredietbedrag was vermeld. Met dat briefje kon het pand, na betaling van het bedrag plus rente, weer worden teruggehaald.
Werd het pand niet binnen zekere tijd teruggehaald, dan werd het door de lommerd verkocht. De houder van het lommerdbriefje had recht op (een deel van) de eventuele meeropbrengst. Bracht het pand bij verkoop minder op, dan kwam dat ten laste van de lommerd.
Vaak kwam het voor dat dezelfde goederen steeds weer naar de lommerd werden gebracht. In de loop van de week kon een arbeider bijvoorbeeld zijn zondagse pak naar de lommerd brengen. Kreeg hij op zaterdag zijn loon, dan haalde hij zijn pak op, zodat hij het op zondag kon dragen. Als in de loop van de week het geld op was, bracht hij het pak weer naar de lommerd.
De Lombarden speelden in de middeleeuwen een belangrijke rol in de ontwikkeling van het bankwezendeze. Noord-Italiaanse, voornamelijk joodse geldwisselaars verspreidden zich vanaf de 12de eeuw over West-Europa. De Joden, die wegens het kerkelijk renteverbod op deze geldmarkten actief waren, speelden een rol als kredietverleners. Hun kraam, een tafel met weegschaal en zakken met munten, ligt ook aan de oorsprong van onze benaming bank, afkomstig van het Italiaanse woord banco of banca voor tafel & rdquo;.
De lombarden, werden genoemd naar de streek Lombardije waar de longobarden (mannen met lange baarden) (orthodoxe joden) woonden. De lombarden trokken naar de Europese steden en kregen daar een vergunning om een tafel van lening & rdquo (of ldquo bank van lening & rdquo) te houden voor een periode van tien tot vijftien jaar. Vaak werden vergunningen doorverleend van vader op zoon, zodat lange tijd dezelfde families een bank van lening konden exploiteren.
Een steeds voorkomend probleem in de Middeleeuwen was de hoge rente die de lommerds vroegen voor de belening. Gezien de schaarste op de geldmarkt, en het renteverbod voor christenen, zou die soms zelfs oplopen tot 80%. Omdat de lombarden vaak hoge rentetarieven hanteerden, werd hun handel soms verboden of aan allerlei beperkingen onderworpen. Soms werd vanwege de overheid een maximumrente opgelegd. Regelmatig ook verplichtte de overheid de lommerds om alle beleende panden terug te geven, zonder interest.
In het pand rechts zat bakker Bekken. Pand iets meer naar links was inderdaad Bramer. Daar heeft vooi de oorlog de Joodse Dinie Vrengel gewoond.
Binnenkort meer informatie over Dinie Vrengel.
Pfoeh, dat verbruikt wel veel inkt zo, haha.