Grote foto voor donateursVoor minimaal €20 per jaar kunt u donateur worden en grote foto’s bekijken.
Word donateur en bekijk grote foto’sInformatie over deze foto / video
- Fotocredit
- Collectie: Eduard.M.Smit
- Trefwoorden
- gasthuis,st vincentius,beeld,kruis,vincentius,1949
Trefwoord voorstellen
Ziet u iets op deze foto dat nog niet bij de trefwoorden staat? Geef één trefwoord of naam door. Na controle voegen wij het eventueel toe.
Auteursrecht
Deze foto mag niet zonder toestemming van de rechthebbende worden gebruikt, gepubliceerd of verspreid.
Volgens mij was de kapel / kerkje aan de rechterzijde nog tot in de jaren 90 ingericht als mortuarium. Eef Esselink had daar zijn begrafenisonderneming.
Hoi Erik,was dat in de kapel,je kunt gelijk hebben,ik weet het niet,wel weet ik dat jaren links onder ,je ging dan na beneden de doden werden daar toen op gebaart,vandaar ging het dan kerk.maar nu is alles wel anders.Gelukkig want de bejaarden werden contenu geconfreteerd met begravenissen,maar eigenlijk nu nog want van het bejaardenhuis kijk je toch nog kerk,maar zo is het nu een maal,men zeg wel eens hoe korter je er bij woont hoe langer blijf je leven.
DE kapel is nooit geen motuarium geweest
Onder de kapel was een kelderruimte waar de overledenen opgebaard werden. Een donkere ruimte waar ook stoelen of banken stonden. Men kwam daar bij elkaar om rozenkrans te bidden. Een soort voorloper van de huidige avondwake zeg maar.
Die stoelen en banken kan ik mij niet herinneren,wel dat het een kleinne ruimte was,en afgesloten met gordijnen ,maks kon het er vol ween.Meestal ging men kerk bidden circa 15 min,en nadien weer kijken.Ik weet nog dat er koelink in kwam,onweer was toen niet meer slim.
Ik herinner mij ook, dat daar vroeger de overledenen opgebaard werden. Toen mijn moeder stierf, in 1945, was het een vrij lege ruimte. Stoelen of banken waren er volgens mij niet. ’s Morgens vóór de kerkdienst stond de geopende kist met de overledene in het midden van die ruimte. Alle directe familieleden stonden er om heen en er werd gebeden en zegeningen uitgesproken voordat de kist gesloten werd. Daarna werd, de kist, begeleid door de familie, met de rouwkoets naar de kerk gebracht, waar de rouwdienst plaatsvond en aansluitend de begrafenis.
Annie en Bennie, jullie zullen ongetwijfels gelijk hebben. Mijn oma L. is daar omstreeks 1953 opgebaard en ik meen dat we erbij zaten.